Peeters: Grondlegger van het succes.

Met het winnen van de Europa Cup 1 boekte Feyenoord - exact 38 jaar geleden - het grootste succes uit de clubgeschiedenis.

Het is de vraag of dat ook was gelukt zonder Ben Peeters, de oud-trainer van de Rotterdammers die vorige week dinsdag op 88-jarige leeftijd overleed.

,,Je kunt rustig zeggen dat Ben Peeters aan de basis van het succes heeft gestaan,'' zegt Ove Kindvall over de beminnelijke Hagenaar, die met Feyenoord in 1969 de dubbel won. ,,Hij was een vriendelijke man die als trainer hele goede resultaten heeft geboekt. Onder hem zijn we vooral veel sterker geworden.''

Kindvall, nog altijd een legende door zijn winnende goal in de Europa Cup-finale tegen Celtic, kan zich de trainingen van Peeters nog levendig herinneren. ,,Hij liet ons elke keer weer rondjes om het veld lopen,'' zegt de Zweed. ,,Veel meer dan we gewend waren. We mochten eigenlijk nooit stil blijven staan. In het begin vond niet iedereen dat zo leuk, maar na enkele maanden merkten we wel dat we fysiek veel sterker waren. Daar hebben we later veel profijt van gehad.''

De in Loosduinen geboren Gijsbertus Johannes Marie Peeters voetbalde jarenlang in het eerste van de plaatselijke amateurclub GDA. Hij werd vervolgens trainer van Verburch, GDA en Quick, waarna hij bij Haarlem zijn debuut maakte in het betaalde voetbal. In 1960 werd hij jeugdtrainer bij Feyenoord, dat hem zeven jaar later als opvolger van de Oostenrijker Franz Fuchs, naar 'de overkant' haalde.

Dat betekende overigens niet dat Peeters het in de Kuip allemaal voor het zeggen had. ,,Je moet het zien in de context van die tijd,'' zegt Joop van Daele, die zowel in de jeugd als in de hoofdmacht van Feyenoord onder de Hagenaar trainde. ,,Bij de meeste clubs had je eind jaren '60 nog een technische commissie die de elftallen samenstelde. Peeters trainde alle jeugdteams en zat bij de A1 ook bij wedstrijden op de bank. Met hem werden we in 1966 kampioen van Nederland.''

Toen Peeters Feyenoord 1 onder zijn hoede kreeg, was manager Guus Brox op technisch gebied de grote baas in de Kuip. ,,Meneer Peeters was een hele menselijke trainer,'' zegt Van Daele. ,,Het vak stond nog in de kinderschoenen. Tactisch stelde het nog niet zo veel voor. Hij had wel mooie strijdkreten. 'Attaqué', riep hij altijd voor een wedstrijd.''

Ondanks het succes waar menig opvolger jaloers op zal zijn, moest Peeters na het behalen van de dubbel wijken voor de meer gelouterde Ernst Happel. ,,Ik denk dat het bestuur iemand wilde met meer internationale ervaring,'' vermoedt Kindvall. ,,Die had Peeters niet.''

In het jaarboek 'Topclub Feyenoord' uit 1969 beschreef administrateur Phida Wolff het einde van het tijdperk Peeters als volgt: ,,De leiding was uiteraard alleszins tevreden over werkijver en inzet van Peeters, maar toch wilde men aan een mutatie denken, omdat uit het eerste elftal toch niet kwam wat men erin aanwezig vermoedde. Gelukkig hadden beide partijen begrip voor elkaars opvattingen en (…) werd in volledige harmonie overeengekomen, dat Peeters de jeugd weer onder zijn hoede zou nemen.''

Zo harmonieus als het in 1969 klonk, is de relatie niet gebleven. Nadat Peeters een paar jaar op Varkenoord had gewerkt en ook nog Excelsior en NAC had getraind, keerde hij het voetbal de rug toe. Peeters weigerde terug te blikken en wilde met Feyenoord niets meer te maken hebben. Zelfs niet toen in het huidige jubileumjaar nog een poging werd ondernomen om het contact te herstellen.

Peeters werd afgelopen zaterdag in zijn woonplaats Oosterhout begraven. Door een speling van het lot kwam de rouwkaart pas twee dagen daarna binnen bij de club waar hij zijn grootste successen heeft geboekt.