Makaay soms jaloers op Mols

Toen Feyenoord deze zomer besloot in zee te gaan met de bijna gepensioneerde spits van ADO Den Haag, fronste menig supporter zijn wenkbrauwen. ,,Veel mensen riepen ‘wat moeten we daar nou mee?’," zo kan Roy Makaay zich de stemming rond de komst van de inmiddels 37-jarige Michael Mols herinneren.

,,Ik heb toen gezegd ‘wacht maar even.’ Leeftijd zegt niet alles. Ik weet wat Michael er allemaal voor doet. Voor mij is het geen verrassing dat hij zo goed presteert.”
Dat Mols na afloop van de halve finale tegen NAC vertelde dat hij vooral ook blij was voor de man die hij vervangt, tekent de relatie die beide spitsen met elkaar hebben. ,,We zijn natuurlijk niet echt concurrenten,” aldus Makaay. „Ik ken Michael al langer. We hebben een hele goede band. Ik gun het hem van harte dat hij het zo goed doet. Het is mooi dat hij me kan vervangen. Ik vind het echt geweldig hoe hij dat invult.”

Mols beschikt over kwaliteiten waar zelfs Makaay jaloers op is. ,,Ik zou ook wel willen dat ik zo snel kon wegdraaien als hij,” bekent de gelouterde topschutter. „Michael heeft op zijn beurt weer dingen die hij van mij zou willen hebben, zoals mijn traptechniek. Hij is een heel ander type spits dan ik. Met dat snelle wegdraaien is hij moeilijk te verdedigen. Voor de goal is hij levensgevaarlijk. Dat zag je ook tegen NAC.”

De bevrijdende 1-0 van Mols werd door Makaay, die voor het eerst weer zonder krukken liep nadat hij vorige week in de wedstrijd tegen AZ zijn enkelbanden had gescheurd, uitbundig gevierd. „Maandag is er een mri-scan van mijn enkel gemaakt. Daaruit bleek dat het kraakbeen en de botten niet zijn aangetast. Het gaat goed. Ik heb nog vijfenhalve week om fit te worden. Dat moet ik kunnen halen. In het buitenland heb ik drie bekerfinales gespeeld. Dat zijn happenings om mee te maken. Met zeven goals in dit bekertoernooi heb ik mijn bijdrage geleverd. Dan zou het zuur zijn als je uitgerekend de belangrijkste wedstrijd niet mee kunt doen.”

Makaay kan op 27 april opnieuw een mijlpaal in zijn succesvolle loopbaan bereiken. In Spanje won hij in 2002 met Deportivo La Coruña de Copa del Rey. Als speler van Bayern München mocht hij twee keer (2005 en 2006) de DFB Pokal omhoog houden. „Daarom vind ik het mooi dat ik nu met Feyenoord de finale heb bereikt. Ik kan me niet voorstellen dat er veel spelers zijn die in drie landen de beker hebben gewonnen.”

Met die opmerking zag Makaay zijn ploeggenoot Giovanni van Bronckhorst even over het hoofd. De Feyenoord-aanvoerder won met Glasgow Rangers (1999 en 2000) en Arsenal (2002) zowel de Schotse als de Engelse FA Cup. Van Bronckhorst maakte bovendien al deel uit van de Feyenoord-selectie die in 1995 voor het laatst de KNVB-beker veroverde. „Maar de finale (2-1 tegen Volendam, red.) heb ik niet gespeeld,” aldus Van Bronckhorst. „Ik kwam toen net terug van een blessure en zat op de tribune. Dan maak je het niet echt van dichtbij mee. Daarom zou het mooi zijn als we de KNVB-beker nu weer eens zouden winnen. Het is zo’n beetje de enige prijs die niet op mijn lijst staat.”