Makaay:straks een bondscoach die het meer in me ziet zitten.
Toen captain Roy Makaay zondag in het Zweedse havenstadje Trelleborg het veld opliep voor de oefeninterland tegen Jong Frankrijk kon hij een vloek nauwelijks binnensmonds houden.Nee, het waren niet het veld, de zeewind of de uitbundige fanfare die ergernis opriepen. Wél de Nederlandse vlag. “Rood en blauw hingen precies verkeerd om. Zoiets zie ik meteen. Kan toch niet?”
Voor wie het niet duidelijk is: Roy Makaay is het type voetballer dat nog voor volk en vaderland speelt. Niet zo Latijns dat-ie bij een doelpunt zijn shirt van boven tot beneden zal openscheuren, maar het vuur binnenin brandt wel degelijk. Voeg daar een grote brok ervaring en een fameus ‘Torinstinct’ aan toe en het is duidelijk waarom bondscoach Foppe de Haan hem heeft verkozen als boegbeeld van het olympisch elftal.
Een status waar de 33-jarige spits van Feyenoord niet voor wegloopt. “Ik loop op het veld niet met een blocnote rond, maar je mag van mij verwachten dat ik andere jongens waar nodig ga corrigeren. Maar ik ben net zo goed met mijn eigen wedstrijd bezig. De komende maanden ga ik alles richten op de Spelen. Ik ga zeker niet als toerist naar China. Dat doe ik wel als ik met m’n vrouw en kinderen op vakantie ben.”
Twee EK’s maakte hij mee bij het ‘andere’ Oranje, in 2000 en 2004. Natuurlijk, grote toernooien met miljoenen kijkers. Maar sportliefhebber Makaay weet ook dat alle ogen van de wereld straks op China gericht zijn. Want de impact van de Olympische Spelen zijn enorm. Vraag Roy Makaay naar zijn klassiekers en de namen floepen er zó uit.
“Ben Johnson. Die werd al bij het uitlopen betrapt. Carl Lewis, wat heeft die niet allemaal gewonnen? En ik denk ook meteen aan het goud van de volleyballers. Dat is zo’n moment dat je altijd bijblijft.”
Niet geheel toevallig nodigde Foppe de Haan recent de succescoach van de volleybalploeg, Joop Alberda, uit om de olympiërs alles te vertellen over Atlanta 1996. Het werd een avond die Makaay bijzonder inspireerde.
“Wat een traject. Spelers die uit de competitie genomen worden en alleen maar trainen, met één doel voor ogen. Jarenlang toeleven naar het grote moment. En daar kan het binnen tien seconden beslist zijn. Dat zijn de Olympische Spelen.”
Na 56 jaar afwezigheid mogen de Nederlandse voetballers weer deelnemen aan de Spelen. Makaay heeft er geen seconde aan gedacht om het aanbod mee te doen af te slaan. Niet omdat hij zijn andere Oranjecarrière uit z’n hoofd heeft gezet - ’straks komt er een bondscoach die het meer in me ziet zitten’ - wel omdat hij perspectief ziet in de missie die de kroon op het werk van Foppe de Haan moet worden. Én de kroon op de carrière van Roy Makaay. Hoewel de olympische voorbereiding zondag met een pijnlijke nederlaag tegen de Fransen werd ingezet, gelooft de aanvoerder in het grote Chinese avontuur. “Deze ploeg is twee keer Europees kampioen geworden. Waarom zouden we dan kansloos zijn?”
Bron: BN/DeStem
