Pierre van Hooijdonk wordt acteur

Ieder jaar ontkurkt voetbalsupporter Richard op 8 mei een fles champagne. Hij proost op de drie doelpunten die in 2002 zijn gemaakt in de UEFA Cup-finale tegen Borussia Dortmund, waarvan twee door Pierre van Hooijdonk.

Richard hoort een kuchje, draait zich om en staat ineens oog in oog met de 38-jarige oud-Feyenoordspeler. ,,Hallo Richard,’’ begroet Pierre van Hooijdonk met een grijns. ,,Men-meneer van Hooijdonk,’’ stottert Richard. ,,Zeg maar Pierre.’’

Afgelopen week was Pi-Air in Theater Zuidplein om een bescheiden filmscène op te nemen voor Hand in Hand, een voorstelling over de roemrijke geschiedenis van Feyenoord en het legioen ter gelegenheid van het honderdjarige bestaan. Aan deze productie werkt Pierre van Hooijdonk net als Gerard Cox en stadionspeaker Peter Houtman belangeloos mee.


Regisseur Peter van den Hurk legt de rol uit. ,,Je bent een soort droombeeld voor Richard.’’ Van Hooijdonk: ,,Een geest dus.’’ Het kost de Brabander geen moeite de tekst in te studeren. ,,Je hebt een fotografisch geheugen,’’ vindt Van den Hurk. Van Hooijdonk: ,,Zo moeilijk is de tekst niet.’’ Hij vraagt Richard of hij zijn fameuze vrije trap tegen Borussia zou willen terugzien.

Thuis wil zijn zoon van acht de videoband nog wel eens terugspoelen naar 8 mei 2002. ,,Uit mezelf bekijk ik de band niet. Merk wel dat ik nu veel vaker op die finale word aangesproken dan toen ik nog prof was.’’


Acteren is een vak apart, ontdekt Van Hooijdonk als de scène over moet. ,,Je moet Richard verrassen. Je bent een duveltje uit het doosje. Kijk schalks, ondeugend.’’

In Van Hooijdonks prijzenkast staan geen Oscars of Theo d’ Ors. Op dit gebied is hij zo groen als (voetbal-)gras. Het promofilmpje voor Hand in Hand buiten beschouwing latend, is deze opname Van Hooijdonks debuut als acteur.

Gaan voetbal en theater eigenlijk wel hand in hand? Peter van den Hurk, artistiek leider van het Rotterdams Wijktheater dat deze voorstelling mede produceert: ,,Niet op een vanzelfsprekende manier. Maar als je goed kijkt, zie je volop theater op het voetbalveld. Sommige dribbels zijn puur ballet.’’

Het doel van het Rotterdams Wijktheater is ’ontmoetingen tot stand brengen’. In deze opzet slaagt zij met Hand in Hand met vlag en wimpel. Mensen die nog nooit een voet in een theater hebben gezet, staan in deze voorstelling op toneel. ,,Voor deze mensen gaat er een compleet nieuwe wereld open,’’ constateert Van den Hurk met zichtbaar plezier.

De cast is megagroot: bijna tweehonderd supporters, circusstudenten, koorleden, muzikanten en dansers. Het stuk wordt gedragen door de supporters Richard en Henk. Richard speelt zichzelf, Henk is een acteur (Stefan van Hees). Richard heeft een kort lontje. Geïrriteerd is hij als niet bij iedereen meteen het belletje rinkelt bij het horen van de historische datum 6 mei 1970, toen Feyenoord als eerste Nederlandse club de Europacup won.


Henk moet in de voorstelling op het matje komen bij de juf van zijn zoontje. Het taalgebruik van de knul, opgedaan in het stadion, is weinig verheffend.

Peter van den Hurk liep tijdens zijn research tegen vele leuke wetenswaardigheden aan. ,,Wist je dat de schillenboer op maandag een topdag had als Feyenoord de dag ervoor had verloren? Mensen zaten zo te balen dat ze geen hap meer door hun keel kregen.’’

Hand in Hand gaat op 26 maart in première in Theater Zuidplein. Daar nog te zien tot en met 27 april. Reserveren via 010-2030203 of www.theaterzuidplein.nl .