Krachtmens Fer ligt bij Feyenoord voor op eigen schema

Dat Leroy Fer bij Feyenoord dit seizoen als een komeet omhoog geschoten is, verbaast hemzelf nog het meest. 'Giovanni van Bronckhorst speelde vorig jaar nog met Ronaldinho. Nu speel ik met hem,' zegt de 18-jarige krachtpatser uit Zoetermeer.


Een uur nadat hij zich tegen Vitesse als gelegenheidsrechtsback voor de derde keer op rij redelijk eenvoudig staande heeft gehouden, zit het werk voor Fer er deze middag nog niet op. Het Feyenoord-talent wacht in een met naborrelende supporters gevulde VIP-lounge nog een interviewtje met Peter Houtman. Niet helemaal zijn ding. 'Moet ik daar echt gaan staan meneer Houtman?', vraagt hij als de oud-spits hem naar een podium bij de bar dirigeert.

Er is nog veel waar de jonge prof in de Kuip aan moet wennen, maar Fer slaat zich overal dapper doorheen. 'Het was een moeilijke wedstrijd, het liep een beetje stroefjes. Maar we hebben drie punten en daar ben ik blij mee,' antwoordt hij 'meneer' Houtman beleefd. De kritische vraag uit het publiek hoe hij het vindt om als jonge speler zijn opwachting te maken in een slecht draaiende ploeg, pareert hij handig met: 'Ik word gesteund door de andere jongens en goed gecoacht.'

Hij is blij als hij weer weg mag. 'Ik vind dit moeilijker dan spelen in een volle Kuip,' bekent hij als hij naar zijn volgende optreden wordt geloodst. 'Waarom? Dat kan ik beter. Ik praat liever met mijn benen.'

Desondanks moet Fer ook nog even langs de Fortis-lounge. Dit keer is het zijn oud-trainer Jean Paul van Gastel die de microfoon hanteert. Dat maakt het iets eenvoudiger. De voormalige aanvoerder van Feyenoord had Fer, van wie hij zeer gecharmeerd is, bij de A1 een paar maanden onder zijn hoede. 'Bert van Marwijk vroeg me in november wat ik van hem vond,' zegt Van Gastel. 'Ik zei toen dat hij er wel klaar voor was om met de selectie mee te trainen. Leroy was alleen dermate goed dat ik hem sindsdien niet meer teruggezien heb.'

'Het gaat snel met me,' zegt de jeugdinternational, die als E-pupil in Zoetermeer werd weggeplukt bij DWO en tot 2012 onder contract staat in de Kuip. 'Dat heeft me wel verbaasd. Het was mijn bedoeling om het eerste half jaar bij de A1 te spelen en daarna de overstap te maken naar Jong Feyenoord. Het eerste elftal wilde ik volgend seizoen pas proberen te halen.'

Van Marwijk had echter al eerder een plaatsje voor de multifunctionele middenvelder. Begin december kreeg hij als invaller - toen nog 17 jaar oud - zijn eerste speelminuten tegen Heracles.

Bij zijn debuut in de basis tegen Ajax bleef hij deze maand als een van de weinige Feyenoorders in de Arena overeind. En dat terwijl hij als stand in voor de geblesseerde Theo Lucius voor het eerst als rechtsback moest spelen.

'Sinds de jeugd heb ik overal wel gespeeld, maar het middenveld ligt me het best,' zegt Fer. 'Ik probeer mijn wedstrijden mee te pikken tot Lucius weer fit is. Tot die tijd wil ik zo goed mogelijk mijn best doen. Ik doe wat de trainer van me verwacht. Dat is in de eerste plaats goed verdedigen. Het is best moeilijk om te voetballen hoe ik zou willen. Als verdediger is het vooral belangrijk dat je geen balverlies lijdt.'

Aan aanvallen komt Fer, een week eerder tegen De Graafschap nog goed voor een loepzuivere assist op Roy Makaay, deze keer weinig toe. 'In balbezit moest ik meevoetballen. Maar dat lukte niet echt omdat Theo Janssen steeds bleef hangen.'

Van Gastel snapt waar het probleem ligt voor zijn ex-pupil. 'Leroy is een speler die zich moet kunnen uitleven, hij moet meters kunnen maken. Leroy is een krachtmens. Ik noem hem altijd 'de uitsmijter'. Hij is tweebenig, heeft een goed schot in beide benen en is kopsterk. Hij is geen rechtsback, al kan hij er wel spelen. Deze ervaring pakken ze hem in elk geval niet meer af.'